İçimizden Üçü

Son dönemde, içimizden dediklerimiz içimize ettiler. Hep birşeyler kanıtlama çabaları..
Uefa kupası gördü diye kendisini doğuştan "futbol profesörü" konumuna sokan Bülent Korkmaz, her ne ispatlamaya çalıştıysa Lincoln'ü yedi.
Gerçekten futbolcuyken profesör olan Hagi, her ne ispatlamaya çalıştıysa Misimoviç'i yedi.
Kendisini sevmeyen Galatasaray'lı yokken üç hafta içinde kendisinden nefret ettiren Bülent Ünder, diğer ikisinden farklı şekilde de olsa Pino'yu yedi. Hem de Mustafa Sarp'ı yere göğe sığdıramadığı açıklamasının içinde, canlı yayında.
Neyi ispat etmeye çalışıyorsunuz? Takıma birşeyler eklemeye çalışmak çok mu zordu?
Lincoln kampa girmiyordu, gitsin.
Misimoviç disiplinsizdi, gitsin.
Pino sahada yürümüş, gitsin.
Amenna, gitsinler. Galatasaray'dan büyük değiller de, siz üçünüz de Ayhan'dan, Mustafa Sarp'tan vazgeçmediniz. Onların gidip, bunların kalmasının sebebi nedir?
Bin kelime daha yazabilirim ama size bir cümlelik özet geçeyim; Allah kahretsin!

Taraftar !

Sercan Yıldırım ve Volkan Şen'in Galatasaray'a transfer olacağı yönündeki iddialar ayyuka çıktı, bizim çok bilmiş taraftarımız başladı hemen "almayalım, iyi futbolcu değil, kazma, disiplinsiz" gibi sebeplerden dolayı istenmemeye.. Sanırsın elinde Nuri'ler, Gökhan'lar, Hamit'ler var..

"Servet+cüzi bi para ile şunu bunu alabiliriz"mişmişiz.. Bak sen!
Millet bizi bekliyor sanki Servet+cüzi bi para getirselerde en kıymetli oyuncularımızı versek diye..
Olmuyor işte öyle arkadaş! Sen alıcısın, adamlar tok satıcı.
Onlar gelip demiyorlar ki Servet'i verin şunu bunu verelim size diye.
Bursa'nın kasasında para gani, borçları kalmadı.
Zaten şampiyon olmadan önce bizim yıllardır 25 milyon taraftarımızla beceremediğimiz taraftar yardım kampanyasını yaptılar ve 1 milyon Bursa'lı ile becerip tüm devlet borçlarını sildiler.
Üstüne şampiyon olup, yayın gelirleri, puan gelirleri, fairplay ligi, sponsorlar, şampiyonlar ligi vs gelirleri ile borçsuz kasalarını doldurdular. Transfere de büyük para harcamadılar. Bize ne demeyin, bilin. Bilin ki adamlar Manisaspor gibi değil, Sercan'ı satmak istemezlerse satmama lüksleri var.
Oyuncuya istediği ücreti verebilecek paraları var yani. Adamlar tok satıcı, almak isteyen biziz.

Fenerbahçe, Beşiktaş piyasanın anasını ağlatmış, Bursa neden para istiyor diye sövüyorsunuz. İsterler. Biz de vermek zorundayız. Hem nedir bu para derdiniz? Başkanın yalancısıyım; Stad bitti, sponsorlar gani, GSBonus, GSSigorta, GSBilyoner, GSTV gibi muhteşem para kaynaklarımız var. Sercan dediğin adam Baros tarzına uyabilecek tek yerlidir. Batdal'dan da, Pino'dan da iyidir.
Volkan dediğin adam senin sağ kanat oyuncularının(Pino+Serdar+Aydın) tümünün toplamından daha fazla katkı yapar kanatta bize. Sevmeyebilirsin. Ama böyle.
Orada oynayan oyuncun Keita olsa, Ribery olsa almayalım. Serdar, Aydın vs. işte..
Volkan 15-16 yaşındayken Hagi oynasın diye B.Merinos'a gönderdi Bursaspor teknik direktörüyken. Ve Merinostayken bile her akşam idmanı sonrası Vakıfköy tesislerine gelip 1 saat özel çalışıyordu Hagi ile. İzliyordum. Hagi'nin istemesi çok doğal onu. Ki Haldun Üstünel de istemişti Volkan'ı.
Hemen hepimiz yerli oyuncu istiyoruz. Yabancıdan ziyade yerli transferler bekliyoruz. Bedava Mustafa Sarp alınınca da sövüyoruz, para ile Volkan alınınca da sövüyoruz.
Tam tamına 50.000 € için kaçırdık biz Gökhan Gönül'ü. Diretti Adnan Sezgin, vermedi 50.000 daha. Gökhan ağladı gelemedi diye. Sezer Öztürk için 100.000 € vermedik, adam bizim yüzümüzden huzurunu bozdu, kadrodışı kaldı, şimdi olsa da izlesek diyoruz!
Bugün de bir milyon için Volkan'ı Beşiktaş'a, Sercan'ı Fenerbahçe'ye, Emenike'yi Trabzonspor'a kaptırırsak, böğürmeye devam ederiz.

15 milyon € verip Hazard'ı alsak bayram yaparız çoğumuz değil mi? 5 milyon € Volkan'a kıyamayıp yerli oyuncumuz yok diye dövünüyoruz.
15 milyon € Hazard'a vermeyip, yeni bir Hazard olacak yetenekler keşfedebilir belki çünkü yabancı havuzu geniş, ama yerli sıkıntısı net işte! Çıkmıyor! Çıkanı da beğenmiyoruz.
O kadar etmez diyoruz, disiplinsiz diyoruz. Tutturulmuş bir Volkan disiplinsizdir gidiyor. Ne disiplinsizliğini gördünüz? Bunu da anlatın. Kendi takımınızdaki futbolcularımızın yaptıklarını da göz önüne alıp anlatın. Amerika'ya gitmişmiş.. Ee başka? Barlarda purolarla mı yakalanmış, Emniyet müdürünü ziyarete gidip bir arkadaşının tayinini mi istemiş, alışveriş merkezlerinde sigara ile mi yakalanmış, sokağa işerken mi yakalanmış, maçta ana avrat söverken kameraya mı yakalanmış, menajerlik mi yapmış, maçtan önceki gün sabah ezanına kadar ps mı oynamış, kamptan mı kaçmış, sarhoş mu gelmiş, magazin gündeminden mi düşmemiş? Ne yapmış bu çocuk da bu kadar disiplinsiz olmuş?
Disiplinli oyuncularımızı da izliyoruz.. Sonra dönüp disiplinsiz Lincoln'e, disiplinsiz Keita'ya, disiplinsiz Misimoviç'e bakıyorum da; disiplinsiz futbolcuya kurban olurum ben.
Kaliteli oyuncu istiyorum arkadaş. Bütün şaşal suları çalsın ama bizi bugünkü durumlara düşmekten kurtarsın. Volkan ilk 11 oynasın yada oynamasın. Daha iyisi varsa o oynasın. Ama rotasyonumda böyle oyuncular görmek istiyorum ben. Serdar çıkıp Aydın gireceğine, Hazard çıksın Volkan girsin oyuna. Ayhan çıkıp Batdal gireceğine, Nuri çıksın Sercan girsin, Emenike girsin. Şaşal sular feda olsun. Helin Avşar'lar feda olsun. Corvette'ler feda olsun. Bize ne?!

Taçsız Kral

Değerli bayan blogger!.. Bu bir futbol yazısı değil, bir aşk yazısıdır.. Okumadan kaçma!

Selvi Boylum Al Yazmalım'da betimlenmişti "Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu. Sevgi emekti"
Sevgi.. Aşk.. Sadece iki kişinin birbirine duyduğu hisler midir?
Ota, boka, böceğe, çiçeğe yada bir kuruma, bir ilaha duyulanlar nedir o halde?
13 Eylül 1991'de, bundan tam 18 yıl önce, bir trafik kazasıyla kaybetmiştik aşk adamını..
Metin Oktay'ı..
Tanıyalım mı biraz?

Babanız, amcanız yada dayınız 60'lı yıllarda doğmuş ve adı Metin ise, yada Oktay ise, %90 bu muhteremdir isim sebebi..
Futbolu seven-sevmeyen birçok ailenin, 1960 ve sonrasında doğmuş erkek çocuklarına "Metin" ismini verme nedenidir Metin Oktay..

O bir futbolcudan çok öte, bir aşk adamıydı.. O, Fenerbahçe tribünlerinden de, Beşiktaş tribünlerinden de alkış alırdı.. Hayatında bir kez, sadece bir kez duyduğu küfürlü tezahürata karşılık, Fenerbahçe tribünlerinin önünde durup eğilerek saygılarını sunmuştu kendisine küfredenlere. Ve sonra alkış tufanı kopmuştu o tribünlerden utanarak, kızarmış yüzlerle..
"Taraflı-tarafsız herkes tarafından sevilen" diye bir klişe varya hani bugün her ölünün ardından söylenen.. O cümle, Metin Oktay'ın özetiydi işte.. İlk olarak, onun için söylenmişti, onun sayesinde girmişti Türkçeye ve hafızalara..
Ben, O'na yetişemedim, izleyemedim, tanıyamadım canlı olarak. Ama onun anlatıldığı, askerlik anılarından önce onun sohbetinin geçtiği büyükleri tanımıştım. Onun için futbolu sevdim, onun için Galatasaraylı oldum.. Çünkü o, "Bence Galatasaraylılık din gibi, mezhep gibi yerleşmiş, köklü bir inançtır. Galatasaray'ı işte bunun için tercih eder ve Galatasaraylılığımla her zaman gurur duyarım" demişti..
Demişti de, boşa mı demişti? Hayır!
Dönemin büyük ve meşhur zenginlerinden gümrük komisyoncusu ve Fenerbahçe yöneticisi Müslim Bağcılar, bir düğün davetinde Galatasaray'lı Metin Oktay'a boş bir çek yaprağı uzatarak transfer teklifinde bulunmuştu..
Müslim Bağcılar'ın “Rakamları sen yaz! Sana servetimin yarısını veririm! Yeter ki Fenerbahçede oyna Metin” diyerek uzattığı çek yaprağını “Bizi sevenlere ihânet etmeyelim baba!” diyerek geri çevirmişti Metin Oktay.. İşte o gün "aşk adamı" olmuştu. İşte bu yüzden, günümüzde "Profesyonelliğe karşı, Metin Oktay" pankartları elden ele dolaşır oldu..

Sadece para mıydı Galatasaray'dan onu ayırmaya yetmeyen? Hayır!
Çocukluk aşkı ve eşi olan Oya Hanım İstanbul'a alışamamıştı ve her fırsatta İzmir'e dönmek için baskı yapıyordu Metin'e.. Eşini de boşadı Metin Oktay. İzmirde yaşamak istediği için, kendisini Galatasaray'dan ayırmak isteyen, "Ya Galatasaray, ya ben" diyen karısının son kez "Tercih et Metin: Ya Galatasaray'da kalırsın, yada benimle İzmir'e dönersin!" resti üzerine, çok sevse de terketmişti çocukluk aşkı olan karısını Metin Oktay.. Çünkü onun bir aşkı da Galatasaraydı, Galatasaray taraftarıydı. Aşksız kalmazdı ki o.. Şöyle demişti sonra:
"Eşim ve ailesinin sürekli baskısındaydım.. Hatta İzmirspor'dan çok yüklü bir transfer ücreti alacağımı söylüyorlardı. Daha da komedi bir teklifle karşılaştım 'Galatasaray'ı bırak İzmir'e dön. Biz sana bakarız' diye diretiyorlardı. Galatasaray'ı bırakacağım ha? Allah korusun! Allah yazdıysa bozsun! Galatasaray benim dünyam, Galatasaray benim yuvam. nasıl bırakırım Galatasaray'ı? Evet eşimi severdim. İzmir'i de eşim kadar severdim. Ama benim bir de sevdiğim, yürekten bağlandığım Galatasaray'ım var. Hava elektriklenmiş ve eşimle tartışmıştık. Yüzüklerimizi atmıştık. Bir basın toplantısı düzenleyerek 'Ben parayı Galatasaray'a tercih etmem' diyor ve Galatasaray'da kalıyordum"

İşte böyle bir adamdı Metin Oktay.. Bir neslin aşkıydı.. Genç kızların rüyası, erkeklerin taçsız kralıydı.. O yüzdendi belki de Yeşilçam'ın ilk ve tek defa bir futbolcunun hayatını filme alınması.. Hem de başrolde kendisini oynatarak.. Taraflı-tarafsız aşk buydu işte!

Florya'daki tesislere adı verilmişti, heykeli dikilmişti.. Hatta Kadıköy Belediyesi'ne bağlı Fenerbahçe Parkı'na bile Metin'in heykelini dikmesine izin vermişlerdi.. Hala orada Metin Oktay'ın heykeli var.. Heykelin dikilmesinden dolayı, o zamanki Fenerbahçeli yöneticiler "Şeref duyarız" demişlerdi.. Herkes seviyordu Metin'i. Bambaşka bir şey bu.. Taraflı-tarafsız aşk buydu işte!

Ölümünden yıllar sonra, Milli Eğitim Bakanlığı tarafından ilköğretim öğrencileri için bastırılan kitaptaki "Örnek Kişiler" başlığında da yerini alacak, yeni nesile de aktarılacaktı büyüklüğü..Taraflı-tarafsız aşk buydu işte!

Ve bir Fenerbahçe'li olan ünlü şair Cemal Süreya bile o usta kaleminden Metin'i anlatıyordu:

Şöyle düşündüm: Metin Oktay marjinal planda nerede duruyor? Öyle bir uçta ona
nasıl bakabiliriz? Hemen bir sözcük geliyor aklıma: Adsızlık! Metin Oktay
adsızlığın büyük şiirini yaratarak en büyük ad oldu. Hiçbir büyük futbolcu bu
kadar ekip adamı olamaz. Yaratıcı, büyük, kulübünün tarihinde çıkardığı
çıkardığı bir beden zekâsını her an ayağının önünde bulan adam. Reha’nın
kopuşlarını. Bülent’in uzak şut güvencesini. Gündüz’ün yönetsel serinkanlılığını
da bulabilirsiniz onda. Ama, daha önemlisi, bir İsfendiyar’ın, bir Coşkun’un
ikincil katkılarını da dışlamadı. Böylece Galatasaray futbolcusunun portresi
ortaya çıkıyor: Ekip oyunu, ikincilin zaferi… Metin Oktay en büyük oyuncu olarak
ikincildir de. Sanırım başarısının anahtarı burda. Galatasaray gerçekliğinin
başlaması onun dönemine rastlıyor. Metin Oktay’ın bir özelliği de hiç şımarmamış
olması. O rolü yanında oynayan başka futbolculara da bıraktı. Metin’de bütün
büyük futbolcuların yanında kendisini daha büyük gösteren bir şey var. Nedir bu
acaba? Teknik mi, beden gücü mü, sezgi mi? Bütün bunlar birleşmiş onda. Ama aynı
özellikleri başka futbolcularda kolayca seçiyoruz. Sanırım asıl niteliği topla
buluşması. İcatçıdır bu konuda. Sevecendir. Şemsiyesini ne mi yaptı?
Fenerbahçe’ye attığı çok ünlü bir gol vardır. “Uçan Manda” olarak anılan
Özcan’ın beklediği kalenin ağlarını yırttı. Ayıp olmasın diye ve rakip takıma
bir cemile olarak şemsiyesiyle örttü orayı. Şemsiye’nin bugün hâlâ orda olduğu
söylenir.

Süper Lig, Artık Başlasın !

Özledim hemde çok özledim, ezberledim beklemeyi!
Başlasın artık! Her sezon kızdığım federasyon-hakem-yayıncı kuruluş troykasına rağmen!
Fenerasyon'a, bitmez tükenmez hakem hatalarına, iğrenç yayınlara/yorumculara rağmen,

TrCell Süper Lig, artık başlasın!
Çok özledim Galatasarayımı yahu! Beklemek ölüm!

Bu sene, yönetim-futbolcu-taraftar, altını üstüne getireceğiz bu ligin!
Bazen ...
Nefes almak, değildir yaşamak...
Onunla gülüp, onunla ağlamaktır...
Sarı -Kırmızı olmaktır.. Her an onu solurcasına...

Bazen ...
Özgürlük, çimlerde koşmak değildir...
Sevdası uğruna prangaya vurulmaktır...
Hep ona tutuklu kalmışcasına...

Bazen ...
Başarı, Para, kupa kazanmak değildir...
İnsanların yüreğine dağlanmaktır ...
Damarında, kanında yaşarcasına ...

Bazen ...
İmparatorluk, ülkeleri ele geçirmek değildir...
Bir meşin yuvarlakla, yürekleri fethetmektir...
Sınır tanımadan, hüküm kurmaktır milyonlarcasına...

Bazen...
Aslan, bir hayvan değildir...
Bir simge, bir Semboldür... Tarifsiz güçtür ...
Ruhundaki asalete yazılmışcasına...

Bazen ...
Cehennem, öbür dünya değildir...
Taraftarla coşmuş SAMİ YEN'dir ...
Alev alev yanarcasına...

Bazen ...
İmkansız, olmaz değildir...
7 kişi, 7-0 yenmek, ağları delmek, şampiyonluktur milenyumda ...
Hayalleri gerçek yapmaktır...Sahaya her çıktığında...

Bazen ...
Kral olmak, taç giymek değildir...
Soyunu sevgiden, unvanı halktan almaktır...
Her doğan bebenin METİN olmasıdır...
Kuşaktan kuşağa akarcasına...

Bazen ...
Vefa, semt adı değildir..
14 yıl kan kusup, ölümüne arkasında durmaktır...
Her şartta.. Yıkılmaz bir duvarcasına...

Bazen ...
Tarih, tozlu bir sayfa değildir...
Gerçektir, yaşamdır... 1905'te doğup, ciltlere sığmamaktır...
Destanların değişmez yazarı olurcasına...

Bazen ...
Güç bir sıfat değildir...
Evsiz barksız, beş parasız, en zorda tüm dünyayı ayağa kaldırmaktır...
Üstünde sade bir parçalı formayla, kolaycasına...

Bazen ...
Cesaret, korkuyu yenmek değildir...
Onbinlerce rakibin arasından geçip, kalesine bayrağı dikmektir...
Tek başına... Kimse yokmuşcasına...

Bazen ...
Sevgi, anne baba eş dost değildir...
Onlardan ötedir... Tutkudur renklere armaya ...
Ayrılmaz bir parçanmışcasına...

Bazen ...
Hayat, her şey değildir...
GALATASARAY’lı olup GALATASARAY’lı gibi yaşamaktır..
Doğumdan ölüme... Kalbin her çarptığında...
Cimbombom diye.. Atarcasına...